Espirituwal na Batong-Patibayan Blg. 114

Ang Pamumuno ng Diyos

Roma 8:14

“Sapagkat ang lahat ng mga pinapatnubayan ng Espiritu ng Diyos, ay sila ang mga anak ng Diyos.”

Galacia 5:18

“Datapuwa’t kung kayo’y pinapatnubayan ng Diyos ng Epiritu ng Diyos, ay wala na kayo sa ilalim ng kautusan.”

Pakinggan ninyo kung ano ang sinabi ng Propeta ng Diyos tungkol sa bagay na ito:

Kinakailangang pumili ka ng iyong pinuno. Pumili ka na ngayon. Piliin mo ang Buhay o kamatayan. Ang iyong pagpili ang siyang magtatakda sa iyong eternal na destinasyon, kung ano ang pipiliin mo. Alalahanin mo, ang sabi ni Jesus, “Sumunod ka sa akin.” (San Lucas 18:18-22). At ikaw man ay inaanyayahan sa gabing ito. At upang masundan mo Siya sa Buhay na Walang Hanggan kinakailangang tuparin mo ang Kaniyang mga pamantayan (Tama ‘yan.), ang Salita, hindi sa pamamagitan ng mga credo, hindi sa pamamagitan ng opinyon ng nakakarami, hindi sa pamamagitan ng iniisip ng iba tungkol sa bagay na Ito.

Alalahanin mo, ang sabi ni Jesus, “Sumunod ka sa Akin. Sumunod ka sa Akin. Iwanan mo ang iyong tinatangkilik,at sumunod ka sa Akin.” At iyan lamang ang tanging paraan upang makamit ang Buhay na Walang hanggan. Iyan lamang ang tanging paraan na ipinagkaloob Niya sa taong ito, ang tanging paraan na inialok Niya sa negosyanteng ito; iyan lamang ang tanging paraan na iniaalok Niya sa sinoman. Ang Kaniyang pagpili, Siya ang nagdidesisyon; ito’y palaging sakdal. At ang pagsunod natin sa Kaniya, ang tanging paraan upang makamit natin ang Buhay na Walang Hanggan. Kaya ang pamumuno ng Diyos ay ang pagsunod sa binindikang Salita sa kapanuhan sa pamamagitan ng Espiritu Santo.

Araw araw ay mayroon tayong sinusundan, sa bawat oras, sa bawat hakbangin. Kinakailangan tayong pangunahan ng Panginoong Jesus Cristo. Kung hindi natin ito magagawa, buhay na maka-organisasyon ang makukuha natin. At ang isang buhay na hindi sumusunod kay Cristo araw araw ay hindi karapatdapat.

Kapag ipinanganak ka ng Espiritu, ikaw ay nagiging isang bagong nilikha, at sinisimulan ng Diyos na ituring ka bilang anak, at ika’y pinangungunahan ng Espiritu ng Diyos.

Si Pablo ay isang bilanggo. Hindi siya gumagawagawa lamang ng mga salita. Sinasanay siya muli ng Espiritu Santo na maghintay sa Salita. Ngayon, nasanay kasi siya sa ibang paraan (ni Gamaliel), subalit sinanay siya ng Diyos sa ibang kaparaanan. Sinanay siya ng Espiritu Santo na maghintay sa Panginoon (Isaias 40:31). Hindi mahalaga kung anoman ang ambisyon niya noon.

Ngayon, may isang bagay akong ipapakita sa inyo sa tulong ng Espiritu Santo. Ngayon, kumuha tayo ng isang halimbawa. Isang araw samantalang naglalakad sina Pablo at Silas, patungo sa isang bayan upang magdaos ng isang rebaybal, may isang batang babae na inaalihan ng demonyo ang sunod ng sunod sa kanila, binubulyawan sila. At walang pagaalinlangan na batid ni Pablo na mayroon siyang kapangyarihan bilang isang apostol na sawayin ang masamang espiritu na nasa babaeng iyon; ngunit napuna ba ninyo na naghintay siya ng ilang araw hanggang sa isang pagkakataon ay nangusap ang Espiritu sa kaniya. Ang sabi Niya, “Ito na ang oras.” Ang sabi niya, “Ikaw na espiritu, lumabas ka sa kaniya. (Mga Gawa 16:16-18).

Kita n’yo, marunong siyang maghintay sa Panginoon. At maraming mga tao ngayon ang nagbibigay ng kahihiyan sa Salita. Humahayo sila taglay ang isang ambisyon. Ilang rebaybal na ba ang nabigo dahil sa hindi hinintay ng ebanghelista ang nais sabihin ng Panginoon?

Ngunit si Pablo ay naghintay na sabihin sa kaniya ng Espiritu ang nararapat niyang gawin. Kung saan naroon ang pamumuno ng Espiritu...

Iyan ang dahilan... May ilang ministro ang lumalapit sa akin at inaaanyayahan nila ako na magtungo sa kanilang lugar. Naghihintay ako hanggang sa maramdaman ko na kinakailangan ko talagang pumunta. Dahil kung basta na lamang ako pupunta, paparoon ako dahil lamang sa sarili kong pangalan (kung iyan ang dahilan ng aking pagpunta), dahil lamang sa magkaibigan tayo. Subalit kapag nararamdaman ko na kailangan ko talagang magpunta, kung gayon ay magagawa kong pumaroon taglay ang Pangalan ng Panginoon Jesus. Bumaba ka na sa eroplano, dahil siya ay para sa iyo. Amen. Magagawa kong angkinin ang lahat ng bagay sa Pangalan ni Jesus Cristo. Sa paraang iyan mo Siya masusumpungan sa dakong iyon, sapagkat ikaw ay embahador ng Diyos (II Cor. 5:18-20). Kaya ngayon kapag may isang iglesia, mga kaibigan, sa dakong ito, o ilang kaibigan ang tumawag sa inyo, kung basta ka na lamang pupunta, sapantaha mo lamang ‘yan. Naku, sapantaha nga ba, wari ko’y pagod na kayong pakinggan ang salitang iyan.

Kailangang pangunahan ka ng isang inspirasyon, kapatid. At ang inspirasyong iyan ay nagmumula sa Espiritu Santo. Siyanga. Pinangungunahan ng Espiritu, ang mga anak na lalaki at babae ng Diyos ay pinangungunahan ng Espiritu ng Diyos. Iniibig nila ang Espiritu. Hindi nila sinasabing, “Sandali lang. Ang aking iglesia, hindi sila uma ‘amen.’ Ang aking iglesia, hindi sila nagtataas ng kamay; napakatahimik nila.’

Ang lahat ng mga anak na lalaki at babae ng Diyos ay pinangungunahan ng Espiritu ng Diyos. Kumikilos sila sa pamamagitan ng Espiritu, kakaibang kakaiba. Nananatili sila sa tama, at ang bawat galaw nila ay ayon sa Biblia. Nananatili sila, ang lahat ng kanilang katuruan ay ayon at batay sa Biblia. Hindi sila lumilihis. Kung ano ang sinabi ng Biblia, iyon lamang ang ginagawa nila. Kapag huminto sila ng isang sandali, pinag-aaralan nila kung ano ang nararapat gawin; pagkatapos ay ipinapahayag ito sa kanila ng Espiritu Santo, tsaka lamang sila kikilos. Iyon lamang ang gagawin nila, iyon lamang ang panuntunang tutuparin nila, iyon lamang ang pundasyong ilalatag nila, at ang Diyos ay darating sa kanila, at ang mga kababalaghan, at mga himala, at ang lahat ng mga tanda na sumunod sa Kaniya ay pawang magsisisunod rin sa kanila.

Tatanggapin ng Diyos ang lahat ng ipagkakaloob mo sa Kaniya, subalit ang nais ng Diyos ay ang lahat sa iyo. Ang nais ng Diyos ay ang bawat himaymay na nasa iyo. Ang nais Niya ay ang kabuuan mo. Ang nais Niya ay ang buhay mo. Ang nais Niya ay ang iyong patotoo. Ang nais Niya ay ang bawat sandali ng iyong buhay. Nais Niyang mamuhay ka ng tama, kumilos ka ng tama, mangusap ka ng tama, gumawa ka ng tama. Ang nais Niya ay ang ganap na pagsuko ng lahat sa Kaniya, upang magawa Niyang pangunahan ka, at patnubayan ka, upang magawa Niyang ilagay ka sa mga dako na nais Niyang patunguhan mo, kung saan pangungunahan ka ng Espiritu.

Ang diablo ay tunay na matalino at tuso. Nalalaman niya kung paano puntiryahin ang isang bagay bago pa man ito magsimula; batid niya ang bagay na ito. Kita n’yo? At ang tanging magagawa mo lamang upang gapiin siya, ay ang magtiwala ka kay Cristo at magpakumbaba ka at hayaan mong pangunahan ka Niya. Maliban diyan ay wala ka ng iba pang paraan.

Walang kakayanan ang iyong intelektuwal na kapangyarihan sa bagay na ito. Kailangan mong sampalatayanan ang bagay na ito at magtiwala ka sa Kaniya. Siya ang Pastor. Hindi tungkulin ng isang tupa na itaboy ang lobo, tungkulin ito ng Pastor; subalit kinakailangang manatili ng tupa sa isang Pastor upang manatili siyang ligtas. Ang Dakong ligtas sa akin, ay kay Cristo, at si Cristo ay ang Salita. Iyan ang Dakong ligtas.

Ang Gawain ng Espiritu Santo ay ang pangunahan tayo, hindi ang seminaryo, hindi mga obispo at kung sinong overseer, at lahat na. Ang Espiritu Santo ang ating Pinuno.

Ilan ba ang nakakaalala sa inyo tungkol sa isang mabuting propeta, si Samuel, nung ang buong Israel ay nagnasang maging katulad ng sanlibutan? Naaalala ba ninyo ang bagay na iyan? At sinabi sa kanila ng propeta, “Nagkakamali kayo!” Subalit nais nilang umasta na katulad ng mga Filisteo, at iba pa. Buweno, iyan ang eksaktong naganap sa kaunaunahang iglesia. Nakapagtataka na tumatanggi ang mga taong iyon noon na pangunahan sila ng Diyos. Nais nilang sumunod... Nais nilang sumunod sa isang tao. Ang Israel, ay nakagawa ng isang napakalaking pagkakamali, samantalang ang biyaya ay naglaan sa kanila ng isang propeta, isang pinuno, naglaan sa kanila ng isang cordero bilang isang hain, at naglaan sa kanila ng pagkain mula sa kalangitan, at ng lahat ng iba pang kabutihan na ipinagkaloob sa kanila sa pamamagitan ng biyaya; sa kabila nito sa Exodo 19 ay pinili pa rin nila ang kautusan. Ginusto pa nila na magkaroon ng mga doctor of divinity, at kumuha ng isang tao, dahil nais din nilang magkaroon ng kinalaman sa bagay na Ito. Sa tuwina ay sisinisikap ng tao na higitan ang dakilang Lumikha na lumikha sa kaniya, at hindi ito nakakatulong sa kaniya, bagkus ay ito ang kumikitil sa buhay niya.

Ngunit masdan ninyo ang Israel sa ngayon, nasaksihan nila ang mga himala. Iyan ang unang Pentecostes: ang Israel, ang siyang Pentecostes nung panahong iyon. Nakalabas na sila mula sa Egipto. Pinagpala sila ng Diyos. Ngayon, nailabas na sila sa Egipto. Pinagpala sila ng Diyos, pinagkalooban sila ng lahat ng mga dakilang tanda at kababalaghan, at iniligtas sila. At nung sila ay naroon sa tabi ng ilog upang magdaos ng pagtitipong Pentecostal... nagawa nila ang bagay na iyon. Ngayon, makinig kayo, si Moises ay umawit sa Espiritu, at dinampot naman ni Miriam ang tambourine at pinagpag ang tambourine na ito, sumayaw siya sa Espiritu, at ang mga anak na babae ni Israel ay nagsisunod sa kaniya, nagsayawan sila sa Espiritu. At kung hindi pa iyan ang klase ng isang pagtitipong Pentecostal, aba’y wala pa akong nakitang tulad niyan.

Hindi nga nila alam noon na apatnapung taon katagal ang aabutin ng paglalakbay nila. Apatnapung milya lamang ang layo nito. Inabot sila ng apatnapung taon upang lakbayin ang apatnapung milya sapagkat mali ang bagay na pinili nila. Pinili pa nila na magkaroon ng kautusan sa halip na pangunahan sila ng Espiritu Santo, ang Haliging Apoy ang nagtawid at nanguna sa kanila. Ang gusto nila ay magkaroon ng kinalaman sa bagay na ito; ninais nilang magkaroon ng mga saserdote, at mga dignitaryo, at ng kaunting teolohiya na maaari nilang paglaruan, sa halip na magpatuloy na lamang sila at hayaang pangunahan sila ng Banal na Espiritu, datirati silang nasa Espiritu; ipinagkaloob sa kanila ng Diyos ang lahat ng bagay; subalit ang nais nila ay ang magkaroon sila ng kinalaman sa bagay na ito.

At hindi ako mahusay manalita, subalit iniibig ko ang Panginoon. At hindi ko magagawang ibigin ang Diyos nang hindi ko muna iniibig ang Kaniyang bayan. Kita n;yo? Kinakailangang ibigin ko ang Kaniyang bayan. Kaya nga kapag iniibig ko ang Kaniyang bayan, iniibig ko rin Siya. At ang nais ko ay ang umibig katulad Niya, ang nais kong maging layunin, ay ang katulad ng layunin Niya; at iyan ay ang makagawa ng mabuti sa tuwina, ang makatulong sa iba.

Ngayon, hindi ako basta nagtutungo sa ganitong mga lugar dahil lamang gusto, bagkus ginagawa ko ang bagay na ito dahil nararamdaman ko na kinakailangang maghasik ng binhi sa isang dako, ginagawa ko ang lahat para sa Kaharian.

Ang Biblia ang may sabi na ang mga hakbangin ng isang taong matuwid ay ginagabayan ng Panginoon (Mga Awit 37:23). Ngayon gumagawa tayo ng mga bagay na hindi... Hindi natin nauunawaan kung bakit natin ito ginagawa, subalit nagpapatuloy lamang tayo. Samantalang pinangungunahan ka ng Espiritu, gawin mo lamang ito. Marahil ay salungat ito sa ating iniisip, subalit kapag sinabi ng Espiritu Santo na, “Humayo ka,” humayo ka.

Halimbawa ngayon ay mayroon sana akong pagtitipong nakahanda doon sa New York; nitong linggong ito, kung saan may tatlong daang katao na Espanyol ang salita ang aarkila sa Madison Square Garden na maaaring magkasya ang labingsiyam na libong katao, at nais nilang magtungo ako roon nitong linggong ito doon sa New York. Kita n’yo? Ngunit pinangunahan ako ng Espiritu Santo sa dakong ito (sa Port Albermi, Canada). Tila baga salungat ito. Subalit hindi ko alam kung bakit, ngunit narito ako ngayon. Kita n’yo, ang mga anak ng Diyos ay pinangungunahan ng Espiritu ng Diyos. Hindi natin ito maunawaan.

Si Pablo ay isang bilanggo ni Jesus Cristo, nabihag siya ng Kaniyang Salita sa pamamagitan ng Espiritu. Oh, ‘yan ang gusto ko. Nagapos siya. Nagapos siya sa pamamagitan ng isang kadena, sa pamamagitan ng mga tanikala ng pagibig upang gawin lamang ang kalooban ng Diyos. Isa siyang bilanggo. Siya ay gapos ng tanikala ng pagibig. Nakasingkaw na siya kay Cristo. Hindi na siya maaari pang makipamatok kanino man. Nakasingkaw na siya sa Kaniya, kung kaya’t saan man Niya siya pangunahan, doon lamang siya nagtutungo, gaano man kaluntian ang daraanan sa dakong ito o sa kabila; kinakailangang tahakin niya ang landas na kung saan pinangungunahan siya ng Pinuno at ng pamatok.

Oh, sa gabing ito, kung magagawa lamang nating mga taga Branham Tabernacle na ipabilanggo ang ating mga sarili, sampu ng ating mga ambisyon, at maisuko natin ng lubusan ang ating mga sarili at makipamatok tayo sa Kaniya. Ano man ang isipin ng buong mundo, ano man ang gawin ng buong mundo, tayo’y nakasingkaw na sa Kaniya taglay ang tanikala ng pagibig; tayo ay mga bilanggo. Ang aking mga paa ay nakasingkaw na nang husto kay Cristo, hindi nito magagawang sumayaw; ang aking mga mata ay nakasingkaw na nang husto kay Cristo at kahit na—nakahambalang pa ang mga babaeng ito na halos ay hubad na sa karsada; ipipihit nito ang aking paningin; ang aking puso ay nakasingkaw sa Kaniyang pagibig na di ko na magawa pang ibigin ang sanlibutang ito. Ang aking kalooban ay nakasingkaw na ng husto sa Kaniya sukdulang maging ang aking mga ambisyon ay hindi ko na alam. Saan Mo man ako pangunahan, Panginoon. Ako ay magiging isang bilanggo (Efeso 3:1; Efeso 4:1; Filemon 8-9).

Hindi ako naniniwala na ang isang lingkod ng Diyos, na pinangungunahan ng Espiritu, ay lalabas sa kalooban ng Diyos. Sapagkat samantalang siya ay pinangungunahan ng Espiritu, iyan ang kalooban ng Diyos. Magkaminsan ay nakakagawa siya ng mga bagay bagay na hindi niya nalalaman kung bakit niya ito ginagawa at hindi niya mapagtanto kung bakit nga ba niya ito ginagawa, subalit ang Diyos ang Siyang gumagawa ng bagay na ito sa ikabubuti. “Ang lahat ng bagay ay nagkakalakiplakip sa ikabubuti ng lahat ng nagsisiibig sa Diyos.” ‘yan ang sabi ng Kasulatan (Roma 8:28).

Mga minamahal kong kaibigan, sinikap ko sa buong buhay ko, na gawin ko ang lahat subalit ako ay bigo. Sinikap kong maging tapat sa aking pakikipagugnayan sa Diyos at sa aking kapuwa tao. At ito ang bagay na pinagsisikapan ko, sa tuwina, ang kumilos at gawin kung ano lamang ang sinasabi sa akin ng Espiritu Santo. Iyan ang dahilan kung bakit ako nagtutungo sa iba’t ibang dako, at magkaminsan ay tinatanggihan ko ang ibang pagtitipon, at sa halip ay nagtutungo ako sa ibang lugar, sapagkat sinusunod ko ang pamumuno ng Espiritu.

Reference: “Leadership”, par. 285, 289 / “Is Your Life Worthy Of The Gospel”, par. 72, 73 / “ “Five Identifications”, par. 184 / “Paul, A Prisnoner of Christ”, pg. 14_16 / “Convinced And Concerned”, pg. 7 / “Rejected King” (60-0610), par. 184 / “The Unfailing Realities Of God” (60-0626),par. 173, 184 / “Third Exodus”, pg. 33 / “God’s Power To Transform”, par. 177 / “Smyrnaean Church”, par. 31-32, 59-60 / “Letting Off The Pressure” (62-0513E),par. 28-29, 16/ “A Greater Than Solomon Is Here” (62-0725) / “Queen OF Sheba” (60-0710), par. E-41/”The Ark”, par. 186

Espirituwal na Batong-Patibayan Blg.114 mula sa Ipinahayag na Salita sa Oras na Ito, tinipon ni:

Brother Gerd Rodewald, Friednster. 69, D-75328 Schomberg, Germany

www.biblebelievers.de, Phone: (+49) 72 35 76 13, Fax: (+49) 72 35 33 06

May isang taong darating na may dalang Mensahe na galing mismo sa Biblia, at isang mabilis na pagkilos ang lalaganap sa mundo. Ang mga binhi ay malalathala sa mga pahayagan, babasahin, hanggang sa Ito ay marinig ng bawat predestinadong Binhi. [Bro. Branham sa, “Conduct-Order-Doctrine”, pahina 724]